Servus meine Freunde!
Tegoroczny GóZ ŁKW - Hohe Wand '26 odhaczony i był to wyjazd z gatunku tych, gdzie po prostu wszystko siadło jak trzeba.
W sumie zebrała się mocna, 15-osobowa ekipa z gościnnym udziałem kolegów z Akademicki Klub Górski.
Wspinaliśmy się od czwartku do niedzieli. Pierwszy dzień co prawda przywitał nas konkretnym wygwizdowem i przelotnym deszczem, ale tamtejszy wapień schnie w oczach, więc nikt nawet nie myślał o siedzeniu w namiotach – od razu wbiliśmy w ściany. Od piątku wszedł już warun perełka: słońce, ciepło i pełen komfort wspinania aż do niedzielnego popołudnia.
Samo Hohe Wand to logistyczny majstersztyk. Kwadrans podejścia pod pierwsze wyciągi robi swoje, a mozolne zejścia szybko zamieniliśmy na łapanie stopa z plateau prosto na camping, co lokalni kierowcy znosili z zaskakującą cierpliwością. Wieczorami oczywiście klasyczna integracja obozowa, czyli stały i najważniejszy punkt każdego klubowego zgrupowania.
Podliczyliśmy naszą wyjazdową tabelę (link na dole wpisu) w której numerologia ma się następująco:
👉 25 wciągniętych dróg wielowyciągowych
👉 ponad 150 wyciągów pokonanych w ścianie
👉 łącznie ponad 5 kilometrów przewspinanych w pionie
👉 średnia wycena: uczciwe VI+
Niekwestionowanym hitem turnusu zostało Smokyjoki (235 m, 6-), na którym zameldowała się chyba połowa wyjazdu, oraz Totenköpflsteig. Z góry stawki udało się wciągając ładne siódemki w stylu Puzzle für Fortgeschrittene czy Espresso Doppio.
Z kronikarskiego obowiązku warto też odnotować złotą zasadę z dróg pokroju Autoput: "Jak się skorzystało z chwytu, to odstaw na miejsce 😉"
Wielkie dzięki całej 15-tce za świetną ekipę, czujną asekurację i konkretny klimat. Do następnego!




